Η εποχή μας κρύβει εκρηκτικές δυνατότητες

Ο Άγγελος Χάγιος είναι υποψήφιος περιφερειάρχης στην Αττική με το ψηφοδέλτιο Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική. Ψηφοδέλτιο, που στηρίζεται κυρίως από τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ήδη η κίνηση ανακοίνωσε τους οχτώ αντιπεριφερειάρχες, που είναι: Η Μ. Αρμυρούδη, Κ. Παπαδάκης, Γ. Σηφακάκης, Ν. Καβαδάς, Γ. Φελέκης, Δ. Σαραφιανός, Σ. Δρίτσας, Χ. Μπίστης.

Τη συνέντευξη πήρε για την εφημερίδα “Εποχή” της 17/10/2010
ο Πάνος Λάμπρου

Είσαι υποψήφιος περιφερειάρχης με το ψηφοδέλτιο “Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική”. Το ακούω σαν βαρύγδουπο τίτλο, βαρύγδουπο στόχο…. Προφανώς θελήσατε να υπερβείτε τον αντιμνημονιακό στόχο και βάλατε ένα σκαλοπάτι παραπάνω.
Πράγματι μιλάμε για ανατροπή από τα αριστερά του μνημονίου και των φορέων του. Ζούμε πλέον σε εποχή χούντας κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ –ΕΕ -ΔΝΤ με συνεργάτες τη ΝΔ, το ΛΑΟΣ και τα ΜΜΕ που προγραμματίζουν την επίθεση τους για άλλα δέκα χρόνια. Γι αυτό μιλάμε για ανατροπή συνολικά και σε αντικαπιταλιστική βάση της διαρκούς αντεργατικής εκστρατείας του κεφαλαίου.

Και πως μπορεί να είναι φερέγγυα η πρόταση από τη στιγμή που η αριστερά είναι κατακερματισμένη; Ειδικά στην Περιφέρεια της Αττικής τα ψηφοδέλτια της αριστεράς είναι πολλά.
Ο κατακερματισμός προκύπτει, νομίζουμε, από το γεγονός ότι, όπως έγραψε ο Σαραμάγκου, «η Αριστερά δεν έχει την παραμικρή γαμημένη ιδέα σε ποιον κόσμο ζει». Γι αυτό δεν έχει επαναστατική στρατηγική και δεν κάνει αριστερή πολιτική. Η πολιτική λ.χ. της Δημοκρατικής Αριστεράς είναι προετοιμασία κυβερνητικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ. Άλλοι, όπως ο ΣΥΝ, επιχειρούν να αναπαράγουν μια λογική ενός καλύτερου ΠΑΣΟΚ, μιας καλύτερης σοσιαλδημοκρατίας. Εμείς, επιχειρούμε να αναλύσουμε την εποχή μας, την κρίση του καπιταλισμού και να καταθέσουμε, με όποιες αδυναμίες, την πρόταση μας για τη φυσιογνωμία, το  πρόγραμμα, τη γραμμή μιας αριστεράς που θα συμβάλει σε ένα πολιτικό λαϊκό κίνημα, αντίπαλο δέος στην αστική στρατηγική.

Μήπως είναι μια πολύ στενή αντίληψη; Εύκολα μπορεί να βγάλει κανείς το συμπέρασμα, αν σε ακούσει, ότι η μόνη αριστερή πολιτική είναι η δική σας. Είναι έτσι; Έχει περιοριστεί η αριστερά τόσο πολύ;
Όχι δεν έχει περιοριστεί. Σε όλο το φάσμα της αριστεράς υπάρχουν έντονες αναζητήσεις, για υπέρβαση της κρίσης της αριστεράς με μια νέα στρατηγική και με μια αριστερή, ανατρεπτική πολιτική. Για ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, που είναι το κύριο υποκείμενο της ανατροπής. Η εποχή μας, η σύγχρονη εργατική τάξη κρύβουν εκρηκτικές δυνατότητες. Γι αυτό εκτιμάμε ότι το τοπίο στην αριστερά θα αλλάξει ριζικά. Αυτό απαιτεί να αλλάξουμε επαναστατικά όλοι μας. Η αλλαγή αυτή θα προχωρήσει με όρους κινήματος για την ανατροπή της αντιλαϊκής λαίλαπας. Με την έννοια αυτή θεωρούμε ότι είναι αναγκαίος στην αριστερά ένας ανεξάρτητος πόλος, αντικαπιταλιστικός και κομμουνιστικός.

Το προηγούμενο διάστημα έγιναν προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση;
Έχουμε θετικά βήματα, για παράδειγμα, στο εργατικό κίνημα. Υπήρξαν πρωτοβουλίες, μειοψηφικές είναι αλήθεια, όπως με τα πρωτοβάθμια σωματεία, που συναντήθηκαν πολιτικά ευρύτερες δυνάμεις, αλλά με όρους μαζικού κινήματος, με όρους συνολικής σύγκρουσης με την κυβερνητική πολιτική, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ. Έγιναν αγώνες, έγιναν κινητοποιήσεις, υπήρξαν πρωτοβουλίες. Να, προχθές αυτός ο συντονισμός των σωματείων έκανε αυτή τη διαδήλωση κατά της ανεργίας. Είχαμε τέτοια στοιχεία και παλιότερα με το άρθρο 16, όπου οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς έπαιξαν σημαντικό ρόλο, αλλά ταυτόχρονα, είχαμε και την κοινή δράση με δυνάμεις που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ, την ΚΝΕ… Το ζήτημα δεν είναι οργανωτικό. Είναι πολιτικό.

Ένας αριστερός πολίτης, γιατί να επιλέξει το δικό σας ψηφοδέλτιο;
Γιατί προβάλει πολιτική απάντηση στον δεκαετή ορίζοντα της αντεργατικής επίθεσης, που εκφράζει τη στρατηγική του κεφαλαίου, στρατηγική που υπήρχε και πριν διαμορφωθεί το υπαρκτό πρόβλημα του χρέους. Μια στρατηγική, που είχε στόχο να ξεριζώσει όλα τα εργατικά δικαιώματα. Χρειάζεται, λοιπόν, ένας παρατεταμένος πολιτικός κοινωνικός αγώνας. Αυτός ο αγώνας, κατά τη γνώμη μας, είναι υπόθεση του εργατικού κινήματος στον βαθμό που κάνει βήματα ανασυγκρότησης. Δεν μπορούμε να πάμε με παλιά καύσιμα. Δεν μπορείς να πας με τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ. Έχουμε παραδείγματα από τη Γαλλία, την Ισπανία ή την Ιταλία. Τελικά, υπάρχει η ανάγκη μιας άλλης αριστεράς, όχι απλά ενός άλλου αριστερού ψηφοδελτίου. Μιας άλλης αριστεράς, που εμείς, επιχειρούμε να συμβάλουμε. Μην ξεχνάμε ότι είμαστε στο κατώφλι μιας νέας εποχής.

Να επανέλθω, όμως, σε ένα αρχικό ερώτημα. Γιατί δεν επιδιώξατε να συναντηθείτε με άλλες δυνάμεις της αριστεράς και να συμμετάσχετε στις εκλογές με κοινό ψηφοδέλτιο; Για παράδειγμα, τι σας εμπόδισε να συνεργαστείτε με τις δυνάμεις του Μετώπου και τον Αλέκο Αλαβάνο;
Θα σου απαντήσω ευθέως. Επικοινωνούμε πολιτικά με τις διεργασίες στον ευρύτερο χώρο και του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ. Κατά τη γνώμη μας, δεν τόλμησαν οι δυνάμεις του “Μετώπου” να ξεκόψουν πολιτικά και οργανωτικά από τις λογικές της Αριστεράς της διαχείρισης, να υπερβούν μια λογική αναδιαπράγματευσης του χρέους και να πάρουν θέση για την ανάγκη της συνολικής πλέον ρήξης απέναντι στην ΕΕ και όχι μόνο με πολιτικές της. Για μας είναι κρίσιμα ζητήματα. Όπως για παράδειγμα, την περίοδο της χούντας, δεν μπορούσες να μην πεις “κάτω η χούντα, έξω οι Αμερικάνοι”, έτσι και σήμερα δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις το κοινωνικό πρόβλημα, χωρίς να συγκρουστείς συνολικά με την πολιτική της κυβέρνησης και της τρόικας, χωρίς να θέτεις στόχο τη διαγραφή του χρέους και την έξοδο από ευρωζώνη και Ε.Ε. Το “μέτωπο”, ως φαίνεται, θέλει να καταγραφεί στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχουμε κανένα λόγο να γίνουμε μέρος του προβλήματος αυτού.

Μήπως, όμως και εσείς θέλετε να κάνετε μια απλή καταγραφή του δικού σας ρεύματος στο χώρο της αριστεράς;
Στο ψηφοδέλτιο μας, καταρχήν, συμμετέχουν διαφορετικά ρεύματα. Εμείς θέλουμε να τεθεί στη δοκιμασία του κόσμου του κινήματος και της αριστεράς μια σύγχρονη επαναστατική απόπειρα και ένα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, που θεωρούμε ότι είναι αναγκαίο για την εποχή μας και τους αγώνες  της περιόδου. Να κληθούμε  να αποδείξουμε ότι  δεν προκύπτει από τα συρτάρια και τα γραφεία μας.

Στην αρχή, εμμέσως, πλην σαφώς, υπαινίχθηκες ότι το ψηφοδέλτιο Μητρόπουλου κινείται στην κατεύθυνση ενός καλύτερου ΠΑΣΟΚ. Από τη δική σας πλευρά κατανοείτε ότι για να υπάρξει μια πολιτική ανατροπής της σημερινής κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας, θα χρειαστεί αλλαγή των συσχετισμών και απεγκλωβισμός δυνάμεων και από το ΠΑΣΟΚ;
Θα απαντήσω με μια θέση και μια άρνηση. Στη δικτατορία με την κοινή δράση της αριστεράς στο μαζικό, αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα, δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για τον απεγκλωβισμό ευρύτερων δυνάμεων. Τότε, ήρθαν σε αυτό τον αγώνα -με τη δυναμική του κινήματος- και πρόσωπα , όχι μόνο του ΠΑΚ, αλλά και του συντηρητικού χώρου. Βεβαίως θεωρούμε, ότι σε κάθε ιστορική μάχη το ζήτημα του απεγκλωβισμού δυνάμεων από τα αστικά κόμματα είναι κρίσιμο. Αλλά και την περίοδο του άρθρου 16, δεν υπήρξε απεγκλωβισμός δυνάμεων από το χώρο του ΠΑΣΟΚ; Όλα αυτά, όμως, έγιναν με όρους κινήματος. Έδρασαν συνειδητά οι δυνάμεις της αριστεράς. Αυτή είναι μια θέση. Αυτή υπερασπίζομαι και σήμερα. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί με διάφορες από τα πάνω τεχνητές συγκολλήσεις και συμμαχίες εκλογικού χαρακτήρα. Ιστορικά έχει αποδειχθεί.

Ωστόσο, η άλλη πλευρά θα σου έλεγε ότι το σημερινό εκλογικό σχήμα στηρίζεται σε υπαρκτές διαφοροποιήσεις και είναι αποτέλεσμα υπαρκτών κινηματικών διεργασιών, όπως τότε με το κίνημα για το άρθρο 16.
Δεν είναι, όμως, έτσι στην πραγματικότητα. Δεν είναι καρπός ενός τέτοιου κινήματος το συγκεκριμένο ψηφοδέλτιο. Είναι περισσότερο μια διαβούλευση, μια συνεργασία από τα πάνω, διότι δεν έχει ανατρεπτικά χαρακτηριστικά στο πολιτικό του πρόγραμμα… Δεν έχει τα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά του κινήματος…

O πολιτικός στόχος

Ποιος είναι ο εκλογικός σας στόχος; Με ποιο αποτέλεσμα θα είστε ευχαριστημένοι;
Θέλουμε να εκφραστεί όσο το δυνατόν περισσότερο -και με ψήφο-, η δράση που είχε το μετωπικό ρεύμα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τους εργατικούς ή τους νεολαιίστικους αγώνες, που έδωσαν, μαζί με πολλούς άλλους, οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μια αυξημένη εκλογική υποστήριξη, μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά, θα βοηθήσει ώστε να διαδραματίσουν, όσο γίνεται,  πιο ουσιαστικό ρόλο σε ένα πολιτικό μαζικό κίνημα και σε μια άλλη αριστερά, απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και της χούντας κυβέρνησης –ΕΕ-ΔΝΤ. Αυτός είναι ο πολιτικός μας στόχος. Και θέλουμε να υπογραμμίσουμε ότι ακόμα και κόσμος της Αριστεράς, που δεν συμφωνεί απόλυτα με τις θέσεις μας, μπορεί να αναγνωρίσει τον θετικό για την υπόθεση του κινήματος ρόλο και να μας υποστηρίξει.

Σύγκρουση με την κυρίαρχη πολιτική: Γιάννης Κούτρας, επικεφαλής στην Κεντρική Μακεδονία

Διαγραφή του χρέους, απαγόρευση απολύσεων, μέτωπο στο ρατσισμό

Συνέντευξη στον Δημήτρη Σουφτα από την εφημερίδα “Πριν” της 10/10/2010

Οι φετινές εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση γίνονται μέσα σε ένα εκρηκτικό κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προχωρά μαζί με την τρόικα ΕΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ στην εφαρμογή ενός πραγματικού σφαγείου δικαιωμάτων, που φέρνουν τον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα.

Το μήνυμα της ελπίδας στέλνουν οι αγώνες των εργαζομένων, οι απεργίες και οι διαδηλώσεις, από τον ΟΣΕ μέχρι τα σχολεία και τα νοσοκομεία. Ο Γιάννης Κούτρας, επικεφαλής του συνδυασμού Αντικαπιταλιστική Αριστερά – Ανταρσία σε κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ στην Κεντρική Μακεδονία μιλάει στο Πριν για τους στόχους της παρέμβασης και την επόμενη μέρα. Ειδικευόμενος γιατρός, μέλος του ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης και πρόεδρος της νοσοκομειακής επιτροπής, είναι μέλος του ΣΕΚ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

– Πώς βλέπετε τις αυτοδιοικητικές εκλογές, έχουν τοπικό χαρακτήρα;

– Οι αυτοδιοικητικές εκλογές, ειδικά σε αυτή τη συγκυρία, έχουν κεντρικό πολιτικό χαρακτήρα και όχι τοπικό. Έχουμε την εφαρμογή του μνημονίου και την πιο σκληρή επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους από τη μεταπολίτευση. Το ΠΑΣΟΚ αναδείχθηκε ο πιο σκληρός διαχειριστής αυτής της ολομέτωπης επίθεσης στα δικαιώματα.

– Ποιοι είναι οι βασικοί πολιτικοί σας στόχοι;

– Το σχήμα μας κατεβαίνει στις εκλογές με μια ολοκληρωμένη αντικαπιταλιστική ατζέντα, που δεν περιορίζεται μόνο στην καταδίκη του μνημονίου και του «Καλλικράτη», αλλά αναδεικνύει την εργατική απάντηση στην κρίση: Στάση πληρωμών – διαγραφή του χρέους, κρατικοποιήσεις τραπεζών με εργατικό έλεγχο, απαγόρευση των απολύσεων – κρατικοποίηση των επιχειρήσεων που κλείνουν, δημόσιες κοινωνικές υπηρεσίες – ελεύθεροι χώροι – δημόσιες συγκοινωνίες για όλους. Κατά την άποψή μας η μόνη πραγματική απάντηση στον εκβιασμό της κυβέρνησης, της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ και στην προπαγάνδα των ΜΜΕ, είναι οι ανυποχώρητοι, μαζικοί αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας για την ανατροπή της αντεργατικής λαίλαπας και εν τέλει του ίδιου του καπιταλισμού. Θέλω να σημειώσω ότι ειδικά σε αυτή την περίοδο της οικονομικής κρίσης, παρατηρείται μια προσπάθεια ανεύρεσης αποδιοπομπαίων τράγων στο πρόσωπο των μεταναστών. Ακροδεξιές φασιστικές ομάδες προσπαθούν να παρουσιάσουν τους μετανάστες ως αίτιο της κρίσης και να αυξήσουν την επιρροή τους. Δεν θα αφήσουμε να καλλιεργηθεί αυτή η κουλτούρα του μίσους. Θα εμποδίσουμε κάθε φασιστική κίνηση, διεκδικούμε τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών.

Με το βλέμμα στραμμένο στους αγώνες της επόμενης μέρας, τα ψηφοδέλτιά μας αποτελούνται από αγωνιστές που έπαιξαν κομβικό ρόλο στις εργατικές κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, από φοιτητές από το κίνημα του 2006-2007, και από αγωνιστές – ακτιβιστές τοπικών κινημάτων, όπως για παράδειγμα στην Πέλλα.

– Ποια είναι η γνώμη σας για το σχέδιο Καλλικράτης;

– Ο «Καλλικράτης» αποτελεί το κομμάτι των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων που διαλύουν το λεγόμενο κοινωνικό κράτος. Με άλλα λόγια, αποτελεί την έκφραση του μνημονίου στην τοπική αυτοδιοίκηση, αποτελεί θηλιά στο λαιμό των δήμων και των περιφερειών, εγκαθιστώντας τοπικές τρόικες. Με τις αναδιαρθρώσεις και τις συγχωνεύεις των δήμων και των νομών οδηγεί σε περικοπές και απολύσεις στις υπηρεσίες υγείας, παιδείας, πρόνοιας και πολιτισμού, ενώ εκχωρεί τους ελεύθερους χώρους στη βουλιμία του κεφαλαίου. Η εφαρμογή του «Καλλικράτη» θα σημάνει την περαιτέρω εγκατάλειψη της επαρχίας και της υπαίθρου και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος στο όνομα της ανάπτυξης. Θα χειροτερεύσει η ποιότητα ζωής της εργαζόμενης πλειονότητας.

– Τι προβλήματα αντιμετωπίζει η Κεντρική Μακεδονία;

– Νομίζω πως τα προβλήματα της Κεντρικής Μακεδονίας είναι ίδια με τα προβλήματα της υπόλοιπης Ελλάδας. Πρώτο απ’ όλα ένα ολοένα και αυξανόμενο κομμάτι των εργαζομένων χάνουν τη δουλειά τους. Πιστεύουμε πως θα πρέπει οι απολύσεις να απαγορευτούν με νόμο. Δεύτερο, είναι το μέτωπο των ιδιωτικοποιήσεων σε ΟΣΕ, ΔΕΗ, ΕΥΑΘ. Το φθηνότερο μέσο μεταφοράς των εργαζομένων θυσιάζεται στο βωμό των ιδιωτικών συμφερόντων, ενώ νερό και ρεύμα πρόκειται να ακριβύνουν.

– Ποια είναι η στάση σας απέναντι στις άλλες δυνάμεις;

– Κατ’ αρχάς το γεγονός ότι είναι ξανά υποψήφιος ο Π. Ψωμιάδης προκαλεί αποστροφή σε κάθε αριστερό. Θα ήταν λάθος όμως να εστιάσουμε σε ένα αντι-δεξιό μέτωπο προοδευτικών δυνάμεων. Πρέπει να εκφραστεί η μέγιστη πολιτική καταδίκη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στο πρόσωπο του Μ. Μπόλαρη, «από τα κάτω και από τα αριστερά», μαζί με την αποδοκιμασία τόσο της ΝΔ, όσο και του ακροδεξιού – ρατσιστικού ΛΑΟΣ που ψήφισε το μνημόνιο. Ως προς την υπόλοιπη Αριστερά, είχαμε ανοιχτές διαδικασίες συγκρότησης του τοπικού σχήματος όπου είχαν κληθεί όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς για να συμβάλουν. Εμάς όμως δεν μας καλύπτει απλά μια διαχειριστική φιλολαϊκή οδός. Ούτε αντιμονοπωλιακά ή αντινεοφιλελεύθερα μέτωπα. Πιστεύουμε ότι η λύση βρίσκεται έξω από τα όρια του καπιταλισμού και γι’ αυτό χρειάζεται αντικαπιταλιστικός και αντιδιαχειριστικός αγώνας για να κατακτηθεί.

 

Άγγελος Χάγιος: Αναγκαία η άμεση εργατική απάντηση στην επίθεση του συνασπισμού εξουσίας

Συνέντευξη του Κ. Ζαγάρα για την “Αυγή”

Ημερομηνία δημοσίευσης: 10/10/2010

“Επιδιώκουμε να εκφράσουμε ένα μήνυμα ανατροπής του Μνημονίου, του ‘Καλλικράτη’, του αστικού κοινοβουλευτικού απολυταρχισμού και της ‘χούντας’ ΠΑΣΟΚ – Ε.Ε. – ΔΝΤ και των συνεργατών της Ν.Δ. – ΛΑΟΣ”, υπογραμμίζει στην “Αυγή” της Κυριακής ο Άγγελος Χάγιος, επικεφαλής του συνδυασμού “Αντικαπιταλιστική Ανατροπή – Ανταρσία σε Μνημόνιο, κυβέρνηση, Ε.Ε. και ΔΝΤ που στηρίζεται από τις δυνάμεις της ‘ΑΝΤΑΡΣΥΑ’”. Παράλληλα υποστηρίζει ότι ο κόσμος της αριστεράς πρέπει “να αποτινάξει τα βαρίδια διαχειριστικών και γραφειοκρατικών λογικών” και ασκεί κριτική στις άλλες δυνάμεις της αριστεράς για “διαχειριστική” πολιτική.

* Ποιος είναι ο λόγος που οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ επέλεξαν την αυτόνομη κάθοδο των ψηφοδελτίων της στην Περιφέρεια Αττικής και σε σειρά πόλεων και Περιφερειών της χώρας;

Η αντικαπιταλιστική Ανατροπή, με πυρήνα την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εκφράζει ένα υπαρκτό πολιτικό ρεύμα το οποίο έχει συμβάλει σε κοινωνικές και πολιτικές μάχες. Που επιδιώκει τη μετωπική πολιτική συγκρότηση -ενός ανεξάρτητου τρίτου πόλου στην αριστερά, σύγχρονης αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής κατεύθυνσης. Για να συμβάλει έτσι στην ιστορικά αναγκαία ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.

Ως ψηφοδέλτιο προβάλλουμε την ανάγκη μιας άμεσης εργατικής απάντησης στην επίθεση του συνασπισμού εξουσίας με επικεφαλής το ΠΑΣΟΚ. Για την ανατροπή του Μνημονίου και της αστικής στρατηγικής υπέρβασης της κρίσης του συστήματος, με ένα πρόγραμμα αντικαπιταλιστικό με κέντρο το κοινωνικό ζήτημα και με πρωταγωνιστή το μαζικό λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα.

* Πιστεύετε ότι η παρούσα συγκυρία δεν αποτελούσε ευκαιρία για τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς να στείλουν ένα ηχηρό και ενωτικό μήνυμα αντίστασης κατά της κυβέρνησης και του Μνημονίου, παράλληλα με την εναλλακτική τους πρόταση εξόδου από την κρίση;

Ένα ενωτικό μήνυμα μαυρίσματος κυβέρνησης και Ν.Δ. – ΛΑΟΣ, μήνυμα αγώνα ενάντια στην ανεργία, για σταθερή, ασφαλισμένη δουλειά, για αυξήσεις μισθών και συντάξεων, είναι ανάγκη να περιλαμβάνει στόχους ρήξης με πυλώνες του αντεργατικού πραξικοπήματος όπως:

- Ακύρωση του μνημονίου. Παύση πληρωμών στους τοκογλύφους – διαγραφή του ληστρικού χρέους. Ακύρωση των εξοπλιστικών προγραμμάτων.

- Έξοδος από ΟΝΕ – ευρώ. Ρήξη, απειθαρχία, έξοδος από Ε.Ε.

- Εθνικοποίηση με κοινωνικό – εργατικό έλεγχο, χωρίς αποζημίωση, τραπεζών επιχειρήσεων στρατηγικών τομέων και άλλα.

Ένα τέτοιο πρόγραμμα -όχι κυβερνητικής διαχείρισης αλλά πολιτικού αγώνα του κινήματος- αποτελεί, κατά τη γνώμη μας, συστατικό στοιχείο αριστερής πολιτικής και έπρεπε να είναι πρόγραμμα όλης της αριστεράς. Δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει και κανένας μας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Είναι ανάγκη, πλέον, ο ίδιος ο κόσμος της αριστεράς να αποτινάξει τα βαρίδια διαχειριστικών και γραφειοκρατικών λογικών που καθιστούν την αριστερά ακίνδυνη για το σύστημα και οδηγούν σε διασπάσεις και απογοητεύσεις.

* Ποιος είναι ο στόχος και οι προτεραιότητες που θέτει για την εκλογική μάχη της 7ης Νοεμβρίου η περιφερειακή σας κίνηση;

Επιδιώκουμε να εκφράσουμε ένα μήνυμα ανατροπής του Μνημονίου, του “Καλλικράτη”, του αστικού κοινοβουλευτικού απολυταρχισμού και της «χούντας» ΠΑΣΟΚ – Ε.Ε. – ΔΝΤ και των συνεργατών της Ν.Δ. – ΛΑΟΣ. Να συμβάλουμε στην ανασυγκρότηση του εργατικού και αριστερού κινήματος, το κύριο υποκείμενο της ανατροπής, στην αυγή μιας ιστορικής ταξικής αναμέτρησης που αρχίζει με την κρίση του «υπαρκτού καπιταλισμού».

Για να νικήσουν οι αγώνες εργαζομένων και νεολαίας, οι κινητοποιήσεις στις γειτονιές της Αττικής, αρκεί να υπερβούν την υποταγμένη στην κυβερνητική πολιτική και τους εργοδότες γραφειοκρατία σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και να πάρουν χαρακτηριστικά απεργιακού «μπλακ-άουτ», συγκροτώντας ένα μέτωπο εργασίας – παιδείας – δημοκρατίας. Με αυτούς τους στόχους παλεύουμε να εκφραστεί το ψηφοδέλτιό μας με αυξημένο ποσοστό και εκπροσώπηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο.

* Πώς βλέπετε την επόμενη μέρα της 7ης Νοεμβρίου για τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς; Θεωρείτε ότι μπορεί να υπάρξει ένα πλαίσιο διαλόγου και κοινής δράσης;

Στην εποχή μας πρωταρχική ανάγκη είναι ο στρατηγικός επαναπροσανατολισμός της αριστεράς, με αναδιάταξη του ιδεολογικού και πολιτικού συσχετισμού, προς μια άλλη αριστερά εργατικής αντικαπιταλιστικής πολιτικής και νέας κομμουνιστικής προοπτικής.

Είναι δυνατή, πλέον, η υπέρβαση των θεσμικών και ευρωενωσιακών αυταπατών αλλά και του «πατριωτισμού» και εθνικισμού. Αυτή η πολιτική στροφή και νέα ενωτική πορεία θα αποτελεί υπέρβαση και του μίζερου ενδοαριστερού εμφύλιου.

Ταυτόχρονα είναι δική μας ιστορική ευθύνη, ως δυνάμεις της αριστεράς, να δράσουμε από κοινού και να συμβάλουμε στην αγωνιστική ταξική ενότητα των εργαζομένων ενάντια στη στρατηγική κεφαλαίου -κυβέρνησης- Ε.Ε. ισοπέδωσης λαϊκών κατακτήσεων αιώνων. Να δείξουμε ότι υπάρχει αριστερή απάντηση που πρέπει να είναι αντικαπιταλιστική.